Топ за месяц!🔥
Рулиб » Книги » Классика » Փոքրիկ հսկիչը - Egretta Garzetta 📕 - Книга онлайн бесплатно

Книга Փոքրիկ հսկիչը - Egretta Garzetta

17
0
На нашем литературном портале можно бесплатно читать книгу Փոքրիկ հսկիչը - Egretta Garzetta полная версия. Жанр: Книги / Классика. Онлайн библиотека дает возможность прочитать весь текст произведения на мобильном телефоне или десктопе даже без регистрации и СМС подтверждения на нашем сайте онлайн книг rulib.org.
Книга «Փոքրիկ հսկիչը - Egretta Garzetta» написанная автором - Egretta Garzetta вы можете читать онлайн, бесплатно и без регистрации на rulib.org. Жанр книги «Փոքրիկ հսկիչը - Egretta Garzetta» - "Книги / Классика" является наиболее популярным жанром для современного читателя, а книга "Փոքրիկ հսկիչը" от автора Egretta Garzetta занимает почетное место среди всей коллекции произведений в категории "Классика".

Внимание! Книга может содержать контент только для совершеннолетних. Для несовершеннолетних просмотр данного контента СТРОГО ЗАПРЕЩЕН! Если в книге присутствует наличие пропаганды ЛГБТ и другого, запрещенного контента - просьба написать на почту [email protected] для удаления материала

Փոքրիկ պատմություն կյանքից։ Մի երիտասարդ և մի օրիորդ, մեկ էլ մակարոնի տուփերի այլանդակ շարք։

Шрифт:

-
+

Интервал:

-
+

Закладка:

Сделать
1 2
Перейти на страницу:
Конец ознакомительного отрывкаКупить книгу

Ознакомительная версия. Доступно 1 страниц из 2

Egretta Garzetta

Փոքրիկ հսկիչը

Սահակը եկավ աշխատանքի վաղ առավոտյան։ Արաքսին արդեն տեղում էր։ Քանի անգամ աշխատել է նրանից շուտ գալ, չի ստացվել։ Այդ աղջկան հաջողվում էր միշտ բոլորից առաջ անցել։ Սահակը բարևեց նրան ու անցավ հոր աշխատասենյակ։

Սա փոքր խանութ էր։ Առաջին հարկում նստում էր Արաքսին։ Նկուղում գտնվում էր ապրանքը՝ սննդամթերքի զանազան տեսակներ։ Արաքսին նստում մուտքի մոտ։ Բոլոր հաշիվները կատարում էր նա, իսկ ինքը կամ Ռուբենը՝ աշխատողը, արդեն հանձնում էին ապրանքը գնորդին։

Իր աշխատանքի անցնելուց հետո հայրը գալիս էր խանութ ավելի ուշ։ Եկած ժամանակ էլ հերթով գնում էր կողքի խանութները, այցելում վաղեմի ծանոթներին։ Փողոցում գտնվող խանութների տերերը աշխատում էին այստեղ արդեն մի քանի տարի։ Ու Սահակը կարելի ասել մեծացել էր շատերի աչքերի առաջ։ Հարևանները ականատես են եղել և՛ պատեական գժություններին, և՛ երիսարդական հարբած համերգներին, և՛ նորանոր մեքենաներին, և՛ տարբեր աղջիկներին, և՛ այլն, և՛ այլն… Հիմա ինքը երեսունհինգ տարեկան է։ Վաղուց անցել են այն անհանգիստ ցերեկներն ու գիշերները, երբ լավ տժժացնում էր ընկերների հետ։ Եթե առաջ լավ հարբելուց հետո, առավոտյան ոտքի էր կանգնում այնպես, կարծես ամբողջ տարին չէր խմել, առողջ ցուլի նման կարող էր ամեն աշխատանք՝ առանց կաթիլ անգամ հոգնելու կատարել կամ նորից մի լավ գիշեր անցկացնել, ու նորից արթնանալ մաքուր դատողությամբ, ապա հիմա, եթե մի անգամ նման աշխույժ գիշեր անցկացնի, ապա հիմա պետք է երեք օր, ուժերը վերականգնելու համար։

Սահակը չէր հաշվում իրեն ծերուկ, բայց և տասնյոթ տարեկանի խելագար արարքներ այլևս չէր անում։ Սակայն երբ տեսնում էր Արաքսիի ուռած թշիկները ու կենտրոնացած հայացքը, ակամա դառնում էր տասնյոթ տարեկան։ Այդ աղջիկը սկզբում ոչ մի տպավորություն չթողեց իր վրա։ Միջին հասակի, խճուճ մազերը հանգիստ ալիքներով իջնում էին ուսերից ներքև, շագանակագույն աչքեր ուներ ու զարմանալի սպիտակ մաշկ։ Մի վայրկյան Սահակին նույնիսկ թվաց թե հիվանդագին սպիտակ։ Սակայն օրիորդը ցավ ունեցողի տեսք չուներ։ Առավոտից իրիկուն նստած համակարգիչի առաջ գրիչն ու թղթերը ձեռքին անդադար հաշիվներ էր անում։ Նրա սուր աչքից չէր վրիպում ոչինչ, ամեն ինչ պիտի լիներ տեղը տեղին։ Խոսքերը ուղղված իրեն միայն գործնական էին։ Սուրճ խմելուց լսած կոմպլիմենտները անտեսվեցին առաջին օրվանից։ Ինքն էլ չուզեց ջրիկանալ, անցել էր այդ տարիքից։ Միայն քթի տակ ժպտում էր, երբ տեսնում էր, որ իր խոսքերը նրա սրտով չեն։ Իրեն երբեմն թվում էր, թե իրենք են աշխատում Արաքսիի խանութում։ Գնորդներին անդադար ժպտում էր ու ուշադիր լսում։ Դեմքին խաղում էր ամեն մկան։ Երբ խոսում էր Սահակի հայրը, մինչև նախադասության ավարտը հոնքերը, աչքերը, շրթունքները հազար տեսակ փոխվում էին։ Սահակը տեսնում էր, ինչպես հոր տարիքը հարգելով նա զսպում է իրեն ու մինչև խոսքը չի վերջացել, ձայն չի հանում։ Իր հետ օրիորդը այդքան համբերություն չուներ։ Ճիշտ է ատամները կրճտացնում լռում էր, բայց երբ հանդիմանում էր, ալեկոծվում փոթորկվում էր ծովի նման։ Ու այդ խուճուճը իրեն հուզում էր։ Միթե՞ մի օր ձեռքս չես ընկնելու։

_Սահակ, այդ մակարոնները ճիշտ չեք դրել, վերջը կամ քո կամ էլ Ռուբոյի վրա են թափվելու։

Արաքսին իջել էր նկուղ։ Բացի իր կատարած աշխատանքից նաև ստուգում էր իրենց արածը։ Հայրը դրել նրան մականուն «փոքրիկ հսկիչ»։ Ու հիմա փոքրիկ հսկիչը իջել նկուղ, որ բարձրացնի իրենց մեղքերը։

_Մի անհանգստանա Արաքս… ոչինչ չի՛ լինի,_կանչեց ինքը վերևից։

_Ինչպե՜ս թե չի լինի։ Այնքան եք իրար վրա շարել, որ Էյֆելյան աշտարակն է դարձել։ Քիչ է հարյուր հատ դրել եք իրար վրա, այն էլ վերև զոռով եք հասել ու ծուռն եք դրել։ Աշտարակը ծռվել է…

Սահակը չհամբերեց իջավ ներքև։

_Նայեմ…

Արաքսին կանգնել էր պատի մոտ վերև խոյացած մակարոնեղենի շարքերի մոտ։ Իսկապես ստացվել էր բազմահարկանի շինություն, բայց այդ տուփերը ներքև գլորվելու միտք չունեին։

Օրիորդը ձեռքին բռնած թուղթ ու գրիչ սպասում էր իրեն։ Սահակը մոտեցավ։

_Արաքս չափազանցնում ես… ոչինչ չի լինի…

_Սահակ հետո հաճույքով ասելու եմ. «Ես հո ասում էի»։

_Ահա, նայի՛ր…

Սահակը մի քանի անգամ խփեց գլխից վերև գտնվող տուփին։

_Տեսնու՞մ ես,_ժպտաց օրիորդին,_ոչինչ չեղավ…

Բայց չհասցրեց խոսքը վերջացնել, ինչպես տուփերը թափվեցին ներքև։ Արաքսին ճչաց, վայր գցեց թուղթն ու գրիչը, ծածկեց գլուխը ու սեղմվեց պատին։ Տուփերի շարքը թեքվեց նրա կողմ։

«Թափվելու է սրա վրա»։ Սահակը ճարպկորեն ցատկեց շարքի ու աղջկա միջև։ Տուփերը դղրդոցով ընկան Սահակի ու Արաքսիի վրա։ Երիտասարդը ձեռքերը հենեց պատին, այնպես որ օրիորդը մնաց իր ու պատի միջև։ Սահակը փակեց աչքերը որ չզգա տուփերի պատճառած ցավը։ Քիչ է մի շարքը փուլ եկավ իրենց վրա, մյուսն էլ լցվեց առաջինի վրա։ Նրանց ծանրության տակ Սահակը հազիվ էր մնում։ Առջևում կուչ եկած օրիորդը կպել էր պատին ու աշխատում չդիպչել իրեն։ Նա ամուր կկոցել էր աչքերը։ Երբեք չէր տեսել այսպես մոտիկից։ Ի՜նչ կարմիր շրթունքներ ունի այս մեկը։

_Արաքս, ինչպե՞ս ես։

Օրիորդը վախվխորելով բացեց աչքերը։

_Լավ, մերսի։ Դու՞…

_Մերսի՜… ե՞ս,_Սահակի ծիծաղը եկավ, թուլացավ ու տուփերը տեղաշարժվեցին։ Ծանրությունից Սահակը մի քայլ առաջ եկավ։ Զգաց Արաքսի տաք շնչառությունը։ Տեսավ ինչպես կարմրեցին նրա այտերը։ Այո՛, ծանր բեռը իր մարմնի ու գլխի վրա, չէր խանգարում նկատել այս ամենը։ Ու գուցե այս ամենը ավելի շատ էր գրավել իր ուշադրությունը քան վզի ցավը։

_Հիմա մի կերպ դուրս կգամ։

Արաքսին աշխատեց զգուշությամբ սղոսկել երիտասարդի գրկից։

Սահակը զգաց նրա ջերմ շունչը ու ձեռքերի մեղմ շարժումը։ Օրիորդը աշխատեց ետ հրել երիտասարդի մեջքին գտնվող տուփերը։ Ուստի հպվեց նրա կրծքին ճակատով, ապա մի կերպ ոտքը խցկեց շուրջը թափված տուփերի արանքը։ Սահակի վզի նյարդերը ձգվել էին ինչպես ջութակի լարերը։ Բեռը քանի գնում ավելի էր ծանրանում։ Երրորդ շարքն էլ ընկել էր մյուս թափվածների վրա։ Մնացել էին մի կողմից երկու պատերի, մյուսից՝ մինչև գոտին հասնող մակարոնի տուփերի քաոսի մեջ։ Սահակը չէր ուզում թույլ երևալ օրիորդի աչքերում։ Բայց և թույլ էլ չէ՛ր… թուլացնում ու շեղում էին ուշադրությունը Արաքսիի մարմինը պինդ հպված իրեն, նրա մազերի բույրը ու սպիտակ կուրծքը, որ մասամբ երևում էր շրջազգեստի կոճակների միջից։ Պետք էր մի կերպ դուրս գալ այս անհարմար իրավիճակից, քանի գլուխը չի կորցրել։

_Վերևում ոչ մեկը չկա՞… կանչենք օգնության,_առաջարկեց օրիորդը։ Նա հանել էր ոտքը, բայց թափված տուփերը խանգարում էին առաջ շարժվել։

_Ու՞մ… ո՛չ հայրիկը, ո՛չ էլ Ռուբոն այնտեղ չեն։ Երբ կանչեցիր, կողպեցի դուռը իջա ցած։ Սպասիր հիմա կփորձեմ ամբողջ ուժով ետ անել ու դուրս կգաս։

_Լավ… ուրեմն փորձենք այսպես,_օրիորդը մի կերպ շրջվեց ու Սահակին մեջքով ու խցկեց գլուխը երիտասարդի բազուկների տակից, ապա հանեց ձեռքերը, հրեց գոտկատեղին հասնող տուփը։ Բայց այն այնպես ամուր էր տեղավորել մնացած տուփերի քաոսում, որ անհնար էր տեղաշարժ անել։

_Ա՜խ… չի շարժվում…_օրիորդը դժգոհ հարվածեց տուփին_լավ, ամբողջ օրը հո այսպես չենք մնալու…

_Եթե մի քիչ էլ շարժվես… մնալու ենք տուփերի տակ։

Սահակի ճակատին քրտինքի

Ознакомительная версия. Доступно 1 страниц из 2

1 2
Перейти на страницу:

Внимание!

Сайт сохраняет куки вашего браузера. Вы сможете в любой момент сделать закладку и продолжить прочтение книги «Փոքրիկ հսկիչը - Egretta Garzetta», после закрытия браузера.

Комментарии и отзывы (0) к книге "Փոքրիկ հսկիչը - Egretta Garzetta"